Update, na 1,5 jaar Teclistamab, IVIG infuus, dagelijks tabletten (antivirus en antibiotica) nog steeds in complete remissie; SUPER DANKBAAR maar ook;
zo herkenbaar:
Update, na 1,5 jaar Teclistamab, IVIG infuus, dagelijks tabletten (antivirus en antibiotica) nog steeds in complete remissie; SUPER DANKBAAR maar ook;
zo herkenbaar:
In de bijna elf jaar dat ik over mijn ziekte schrijf, heb ik mijn kinderen eigenlijk altijd buiten mijn blog gehouden. Dat heb ik bewust gedaan. Hun leven, hun gevoelens en hun weg zijn van hen, niet van het internet en aan henzelf wat zij willen delen, met wie en op welke manier.
Tegelijk voelt het vreemd om hen helemaal niet te noemen. Zij zijn samen met Jos het belangrijkste in in mijn leven en waar ik het meeste van houd. En als je als ouder/partner (langdurig) ziek is, raakt dat onvermijdelijk de mensen die het dichtst bij je staan.
Wat ik wél wil zeggen, is dat ik regelmatig denk aan hoe het is als je jong bent, een puber, nog volop bezig jezelf te ontdekken, en dan wordt een ouder geconfronteerd met een ernstige ziekte en jarenlange grote onzekerheid. Dat is iets wat geen enkel kind zou moeten hoeven meemaken, zeker niet in die kwetsbare jaren!
Als ik één wens mocht doen, dan zou ik wensen dat mijn kinderen dit in hun jeugd niet hadden hoeven dragen. Toch zie ik ook hun kracht, hun veerkracht en hun eigen weg die ze daarin gaan. Daar heb ik diep respect voor! Meer dan woorden kunnen zeggen...
Update na consult
Hoewel ik me mentaal beter voel dan tijdens de chemotherapieën nemen verschillende klachten toe: problemen met temperatuurregulatie&koude-intolerantie (te warm, te koud en koude wind is funest) daardoor gemene hoofdpijn. Llage bloeddruk, soms misselijkheid/duizeligheid, vooral bij lang staan, oogklachten bij schermgebruik, soms langdurige krampen onderbenen/romp, cognitieve vermoeidheid, concentratieproblemen en obstipatie, maar gelukkig niet 24 uur per dag en is het te handelen en kan ik nog volop genieten van de goede momenten!!!!
Door neerslag van eiwitten is het autonome zenuwstelsel ontregeld en beschadigd geraakt. Dit is het gevolg van zowel de ziekte zelf (sinds 2014 al last van neuropathie, behandelingen zijn gestart in 2015) als van de behandelingen die ik heb ondergaan. Zenuwschade kan een traag proces zijn, waardoor klachten zelfs na jaren nog kunnen toenemen, ondanks dat ik in complete remissie ben.
Het is enerzijds prettig dat er een verklaring is voor mijn klachten. Anderzijds angst voor progressie.
Over twee maanden heb ik opnieuw een consult. Dan hoor ik ook wat de neuroloog heeft geadviseerd en of een consult aldaar toch een meerwaarde heeft.
Verder zijn mijn bloedwaarden goed; er zijn nog steeds geen afwijkende eiwitten meetbaar. Daarnaast deelde de arts het heugelijke nieuws dat de resultaten van Teclistamab in de praktijk zelfs beter lijken te zijn dan in de oorspronkelijke studie. Meer mensen reageren goed en langdurig op deze behandeling. Dus ik wil echt niet 'klagen'...
Na de laatste keer behandeling met Teclistamab en IVIG (het infuus (donor-materiaal) ter ondersteuning van de immunoglobulinen) kreeg ik thuis koorts en voelde ik me twee dagen echt niet goed. Op mijn verzoek gaan we deze behandelingen de volgende keer splitsen: begin maart Teclistamab en een week later de IVIG. Zo kunnen we beter zien waar de reactie vandaan komt, vermoedelijk de IVIG, maar dat gaan we ervaren. En zo ja, dan mss toch weer bij het infuus Tavegyl.
Ook hebben we afgesproken dat, als de behandeling goed blijft verlopen, ik na april naar een interval van twee maanden kan. Geen utopie meer, maar een wens die waarschijnlijk werkelijkheid gaat worden.
Het blijft een afweging. Met een langere interval krijgt je lichaam en je T-cellen meer rust en is de kans groter dat je de medicatie langer kunt verdragen. Tegelijk blijft het spannend of de werking goed behouden blijft.
Bij een kortere interval is de belasting op je lichaam groter, maar mogelijk blijft de medicatie juist stabieler werken.
Hoe dan ook: bij beide opties blijft het risico dat de medicatie op een gegeven moment niet meer werkt.
Verder geen nieuw nieuws over het stoppen van de levering.
Al met al heel blij en heel dankbaar met deze status quo... op naar de lente en vooral de zomer ;-)... fingers are crossed!!!
Als dit werkelijkheid wordt, kan een van de duurste en meest complexe kankerbehandelingen drastisch veranderen. Onderzoekers werken aan CAR-T-therapie waarbij immuuncellen niet meer buiten het lichaam hoeven te worden bewerkt, maar rechtstreeks ín het lichaam worden geprogrammeerd. De eerste resultaten bij mensen zijn er al, en ze zijn veelbelovend...
https://www.facebook.com/reel/1901604944057947
Vandaag 14-2 fysiek consult bij mijn hematoloog en over voornoemde behandeling gesproken;
Hierbij wordt;
Er wordt een virusachtig deeltje (meestal een AAV of lentiviraal vector) in het lichaam gebracht
Dat virus draagt genetische instructies voor een CAR-receptor
Het virus verspreidt zich via het bloed
En daar zit het probleem: het virus “weet” niet vanzelf welke cel een T-cel is, zoals de B-cellen, NK-cellen, stamcellen, levercellen, soms zelf zenuw- of endotheelcellen. Dat betekent onbedoelde genetische modificatie. Het staat in de kinderschoenen en men weet nog niet of dit auto-immuunreacties gaan veroorzaken, secundaire maligniteiten kunnen triggeren of orgaanschade geven. Bij iemand met een lage weerstand weegt dit extra zwaar.
Maar tijd zal het leren, we gaan het zien en we blijven hopen op die grote doorbraak (zonder vele nare chronische bijwerkingen)...
Maandag kreeg ik opnieuw een infuus en een injectie met Teclistamab. Op het forum van een patiëntenvereniging las ik een bericht van een andere patiënt. Zij was die dag bij haar hematoloog geweest en kreeg te horen dat zij over een half jaar geen Teclis meer zou krijgen, omdat de farmaceut zou stoppen met leveren.
Dat bericht sloeg in als een bom. Aan dit scenario had ik nooit gedacht. Deze mogelijkheid is in geen enkel gesprek genoemd, ook niet tijdens de second opinion. Het was simpelweg geen onderwerp geweest. Juist met dit middel heb ik voor het eerst een complete remissie behaald... Een dierbare vriendin zou zeggen: "HOE DAN???"
De reden die werd genoemd: Teclis zou definitief niet worden opgenomen omdat de kosten te hoog zijn en het middel niet winstgevend genoeg zou zijn. Het blijft onbegrijpelijk. Zoveel mensen in Nederland hebben hier ongelooflijk veel baat bij. Wat een kerstcadeau…:-(...... De hoop op een lange remissie in de komende jaren smolt in één klap als sneeuw voor de zon, maar...
Ik heb mijn hematoloog meteen gemaild. Zij reageerde vrijwel direct de volgende ochtend al, en naar m.i. zorgvuldig diplomatiek, haha; Tot op heden (!) blijft de farmaceut leveren. En mocht daar verandering in komen, dan is er een vergelijkbaar medicijn dat nu wél wordt vergoed.
Nagenoeg dezelfde werking, maar ander middel, dus wederom de vraag; kan het lichaam het verdragen, van welke bijwerkingen krijg ik last en nog belangrijker, reageert mijn lichaam net zo goed als op de Teclis.
Wederom loslaten wat ik niet kan sturen, en de hoop goed vasthouden. Kerst zo mooi mogelijk maken, genieten van mijn gezin en vrienden en met een goede roetsch richting, hopelijk, een goed 2026 met toch vele positieve ontwikkelingen, maar eigenlijk voor de hele wereld...pffffff !!!
Mbt bloeduitslagen: voor zover wat bekend is, zijn waarden stabiel. De belangrijkste waarde volgt binnen een paar dagen. Vorige keer was geen bloed geprikt, dus was nu wel spannend maar alles lijkt goed. Blij mee en vooral dankbaar !!!
Het ministerie van VWS heeft besloten een oncologisch geneesmiddel voor multipel myeloom (beenmergkanker/ ziekte van Kahler) niet toe te laten tot het basispakket van de zorgverzekering. Het betreft een geneesmiddel wat in een vierde lijns-behandeling zou kunnen worden ingezet. Ondanks dat dit middel voldoet aan het criterium van de stand van de wetenschap en praktijk, is de prijs te hoog, oordeelt de minister.
Veel patiënten met multipel myeloom (waaronder ik zelf) zijn ontdaan over de berichtgeving. Het betekent voor een flink aantal patiënten het verschil tussen het leven- en de dood.
De woordkeuze in het journaal van gisterenavond van minister J.A.Bruijn van Volksgezondheid, Welzijn en Sport valt niet goed bij patiënten met multipel myeloom en hun naasten. Zo zegt hij: “Het middel is duurder dan dat we het er voor over hebben”. Om het even in perspectief te plaatsen: dure kankermedicijnen kosten 2,5 miljard. Dat klinkt als veel, maar is slechts een half procent van de totale begroting. Er wordt de komende jaren 10 keer dat bedrag uitgetrokken voor defensie, terwijl kanker de bestaanszekerheid van heel veel Nederlanders bedreigt. Het geneesmiddel ciltacabtagene autoleucel (onder de naam Carvykti), beter bekend als de CAR-T behandeling, is geregistreerd voor mensen met multipel myeloom. Het zou ingezet worden voor de vierde lijns-behandeling voor multipel myeloom. Dat betekent dat deze behandeling gegeven kan worden aan mensen bij wie de ziekte is teruggekeerd of die niet meer reageren na minstens drie eerdere therapieën. Multipel myeloom is een ziekte die vooralsnog altijd weer terug komt na behandeling, al zijn de laatste jaren steeds meer hoopvolle berichten over mogelijke kans op (functionele) genezing, door de komst van steeds meer effectieve nieuwe middelen en behandelingen. De CAR-T behandeling heeft in studieverband bij het overgrote deel van de patiënten heel hoopvolle resultaten laten zien, waaronder het gegeven dat de ziekte na behandeling voor een hele lange tijd weg blijft en patiënten langdurig in remissie zijn. https://lnkd.in/eBENXmCj Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport #multipelmyeloom #kanker Stichting Hematon