Update, na 1,5 jaar Teclistamab, IVIG infuus, dagelijks tabletten (antivirus en antibiotica) nog steeds in complete remissie; SUPER DANKBAAR !!!
En onderstaand een stuk in Hematon, zo herkenbaar en mooi uitgelegd en past bij meer situaties, niet alleen bij kanker... maar kan ook herkenbaar zijn voor gezinsleden, dierbaren die heel dicht bij je staan.
ROUW BIJ LEVEN: OMGAAN MET VERLIES
Rouwen doe je om dierbaren die overlijden. Maar bij een ernstige ziekte start vaak ook de periode van rouw. Je leeft, maar wordt tegelijkertijd geconfronteerd met verlies. Dit wordt 'levend verlies' genoemd.
De diagnose kanker brengt vaak meer teweeg dan alleen lichamelijke klachten. Veel mensen ervaren een harde confrontatie met hun eigen kwetsbaarheid en eindigheid. De vanzelfsprekendheid waarmee je eerder naar de toekomst keek, verdwijnt. Dit verlies van onbevangenheid kan diep ingrijpen.
Tijdens en na de behandelingen ontdek je dat je niet meer dezelfde persoon bent als voorheen. Je kunt het vertrouwen in je lichaam kwijtraken, werk aanpassen of verliezen, misschien wel een kinderwens die onvervuld blijft. Zelfbeeld verandert en oude toekomstplannen zijn niet meer haalbaar.
Terwijl de omgeving opgelucht reageert: 'Je bent er nog', ervaar jij verlies op verlies.
Rouw bij levend verlies gaat gepaard met stress. Dit kan leiden tot concentratieproblemen, prikkelbaarheid en emotionele schommelingen. Juist in een periode waarin van jou als patiënt verwacht wordt dat je revalideert of belangrijke keuzes maakt, is dat niet eenvoudig. Zeker niet als hoofd en hart overuren draaien.
Rouw bij levend verlies is geen rechte weg en kent geen einddatum. Het verdient blijvende aandacht zodat je elke keer opnieuw herkent en erkent zodat je een nieuwe balans kunt vinden.